VERSLAG VAN ONZE PRACHTIGE FIETSVACANTIE IN LA COLONIE (Juni 2006)

Het zuiden van Frankrijk is meestal de favoriete bestemming voor onze jaarlijkse fietsvacantie. Dit jaar had ons groepje van negen vrienden (met nieuwkomer Jos), die allen lid zijn de wielertoeristenclub uit Leuven in België, weer gekozen voor de Pyreneeën om nog een paar stevige cols op het palmares te kunnen bijschrijven. Aangezien de meesten echter al een jaartje ouder worden vonden we het aangewezen om als uitvalsbasis toch een ietwat vlakker terrein in de Gers te kiezen. Zo kwamen we via Internet op het domein “La Colonie” bij Danielle en Jochem in Labastide Savès terecht. Vóór onze aankomst ter plaatse hadden we al even het kleine stadje Samatan verkend bij een eerste (en een tweede) Stella op een terrasje in het charmante centrum. De ontvangst door Danielle en Jochem was zeer hartelijk en bij een aangeboden wijntje werd nader kennis gemaakt met elkaar en met het domein. De oude gebouwen die het mooie centraal gelegen zembad omarmen zijn rustig gelegen in een mooi en groen stukje natuur. Voor geoefende fietsers is deze regio een echt paradijs. Op de tochten die kronkelen via zeer rustige, doch soms venijnig steile landelijke wegen krijgt men voortdurend mooie panoramische vergezichten te aanschouwen. De vele kleurschakeringen, gaande van de groene weiden en bomen, over hectarengrote velden van fel geelgekleurde en naar de zon kijkende zonnebloemen, tot het vaalgele van het gerijpte graan, ogen indrukwekkend mooi in het zomerse landschap. Hier heerst nog de natuur. En de mens maakt er nog niet te veel misbruik van. Industrie moet ge ver gaan zoeken. Maar spijtig genoeg zijn ook de andere bezienswaardigheden niet zo dik gezaaid, hoewel het oude stadje Auch zeker een bezoek waard is. Maar we kwamen vooral voor de Tour-de France-cols, en dat hebben we geweten. Eerst 70-80 km met de fietsen in de bestelwagens en dan wat vlakkere kilometers langs een rivier peddelen om de spieren wat op te warmen. In de verte zijn dan al een tijdje de schimmmen van de Pyreneeënreuzen opgedoken en die beginnen ondertussen angstwekkende vormen aan te nemen. Het wordt dus tijd om naar de kleinere versnelling over te schakelden. Aan het volgende kruispunt duikt rechts het bord “Col de la Core” op. Met zijn 1400 meter hoog en zijn niet al te steile en vrij gelijkmatige hellingsgraad wordt dat de eerste serieuze hap voor vandaag. Iedereen rijdt de 13 km lange col op zijn eigen tempo naar boven, ook onze ouderdomsdeken Raymond, maar Willy-2 is met zijn 55 kg (doornat op de weegschaal) toch de berggeit van onze groep. Onderweg zijn er, zoals ook op de andere cols, om de kilometer bordjes geplaatst met de resterende afstand, de hoogte en de hellingsgraad van de komende km die hier tot max. 8,5 gaat. Interessante informatie, ook om uw gedachten wat te verzetten tijdens de klim van meer dan een uur. Willy-1 zorgt voor de nodige drank en neemt ondertussen wat foto’s van zwoegende en zwetende lijven in volle actie (wat te relativeren natuurlijk). Op de top wisselen zon en kleine laaghangende wolkjes elkaar af en er blaast een fris windje dat onze bezwete lichamen snel afkoelt. Misschien maar best ons jasje aantrekken; dat moet toch voor de afdaling. In het dal genieten we van een uitgebreide pick-nick op een dorpspleintje, en dan zijn we weer klaar voor de tweede kuitenbijter van de dag nl. de Col de Portet d’Aspet. Een klein smeerlapke waarvan het venijn in de staart zit. Die laatste 2,5 kilometers rijden we constant in het rood terwijl de hellingsgraad regelmatig boven de 10% gaat (gemiddeld 9%). De voldoening is echter groot als we op de top weer een groepsfoto kunnen nemen onder de plaat “Col de Portet d’Aspet : 1069 m”. In de gevaarlijke en bochterijke afdaling stoppen we nog even bij het gedenkteken van Casartelli die hier het leven liet bij een val in de Tour van 1995. Wat gaat de tijd toch snel. Nog een ritje tot bij de wagens en dan inladen en wegwezen. Danielle heeft ondertussen voor het avondmaal gezorgd. Morgen rekenen we weer op Tony voor zijn gewaardeerde barbecue.Onze tweede pyreneeënrit is gepland op donderdag. Ze zal min of meer volgens hetzelfde scenario verlopen. Na wat warmrijden draaien we bij het binnenrijden van Arreau rechtsop om de beklimming van de Col d’Aspin aan te vatten. In het begin gaat het er rustig aan toe maar halverwege wordt er toch weer overgeschakeld naar de 30-21 tot 23. Vanop de top van de Aspin zien we in de verte de majestueuze en vrij kale top van de Tourmalet als heerser van de Pyreneeën boven de andere bergtoppen opreizen. Roland zou hem graag gaan beklimmen maar hij vindt geen medekandidaat om deze indrukwekkende reus aan te vallen. Ook Eddy, die wegens een handkwetsuur wat trainingachterstand heeft opgelopen doch verrassend goed fietst, durft de klus toch niet aan. Na de pick-nich aan het water vertrekken we met de nodige energie naar de Col de Peyresourde. Dit is de mooiste van de vier wegens zijn prachtige panoramische vergezichten en meren onderweg. Ge moet er wel de tijd voor nemen natuurlijk. Tijdens de middag was er een stevig briesje opgestoken en dat ging ons nog parten spelen tijdens de steile laatste kilometers van deze col. Maar ook Wim, die getwijfeld had om mee te gaan, bereikte opgewekt en blij over zijn prestatie de top. Nog een paar pintjes op het terras om bij te komen en dan weer op pad naar La Colonie. We hadden die dag bij Danielle gereserveerd voor een uitgebreide avondmaaltijd met meerdere gangen, en dat werd een gezellig eetfestijn met smakelijke hapjes en mooie gevarieerde schotels, genereus overgoten met de lekkere maar toch goedkope wijntjes van Jochem. Een echte aanrader voor toekomstige huurders. Kortom, het werd een mooie en onvergetelijke vacantie, en daar hadden onze sympatieke nederlanders (we zijn nu heel zeker dat die bestaan) als gastheren een belangrijk aandeel in.  

PS-1: Nederland werd na een wansmakelijk vertoon van beide ploegen uitgeschakeld door Portugal op het WK in Duitsland. Spijijijijtig he ! Van Rooiennistel mocht niet meedoen van Van Batsen, en Van Rommel en Zonder Vaart deden hun naam alle eer aan	PS-2: Op zondag namen we deel aan een plaatselijk ingerichte fietstocht van 106 km. “Les Belges” werden bij hun aankomst (we waren een uur na de voorlaatste groep vertrokken) met groot applaus ontvangen en met een beker en een aperitief bedacht. Later op de week werden we nog uitgenodigd voor een aperitief bij een belgisch lid van de club, in de aanwezigheid van de voorzitter.

Daar gaan we weer!!!!!!	WIE DOET ONS DAT NA????????

Gîtes

4 & 6 person's gîte (all on the ground floor)

Living, 2 bedrooms, kitchen and a bathroom with shower, bath and toilet, terrace at the front of the house and a terrace near the pool.

Living, 3 bedrooms, kitchen and a bathroom: shower and toilet. Terrace at the front of the house and a terrace near the pool.

6-(max 7) person's gîte (2 bedrooms on the first floor)

This apartment has got 2 bedrooms on the first floor; each room has his own douche & toilet. On the Ground floor there is a large living room with open kitchen

6-(max 8) person's gîte (3 bedrooms and living on the first floor)

The kitchen is situated at the ground floor. Living on the first floor, also 3 bedrooms and the bathroom on the first floor.